Alfred Goldscheider

Alfred Goldscheider, niemiecki lekarz, neurolog i specjalista chorób wewnętrznych, urodził się 4 sierpnia 1858 roku w Sommerfeld, obecnie Lubsku. Był synem lekarza Maxa Goldscheidera. Uczęszczał do gimnazjum w Stendal, a następnie studiował medycynę w Instytucie Medyczno-Chirurgicznym Fryderyka Wilhelma w Berlinie. Po zdaniu egzaminów państwowych w 1881 roku przez siedem lat pracował jako lekarz wojskowy w Schweidnitz, Neiße, Berlinie i Stendal.

Od 1891 roku był asystentem Emila du Bois-Reymonda, a w tym samym roku uzyskał habilitację. Kierował oddziałami szpitalnymi w Moabit i Rudolf Virchow-Krankenhaus, a w 1910 roku został dyrektorem berlińskiej polikliniki uniwersyteckiej. Później objął stanowisko profesora na Uniwersytecie w Berlinie. W latach 90. XIX wieku współpracował z Edwardem Flatauem nad budową komórek nerwowych i ich zmianami pod wpływem bodźców. Wspólnie opublikowali pracę poświęconą anatomii komórek nerwowych. Goldscheider opisał także genetycznie uwarunkowaną chorobę skóry, epidermolysis bullosa. Zmarł 10 kwietnia 1935 roku w Berlinie.

Na podstawie artykułu „Alfred Goldscheider” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.